وای بر اهل دنیا وای بر ما که دنیا مارا به خود گرفتار ساخته!

«إخْسَؤُا فيها وَ لا تُكَلِّمُونِ» 23: 108(مؤمنون، 109).

«خفه شويد و با من سخن مگوئيد».

«اولئِكَ الَّذينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ» 2: 86(بقره، 86).

«اينانند كه زندگى دنيا را به بهاى آخرت خريدند، عذابشان سبك نشود و ياريشان نكنند».

 رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود:

«لو كانت الدّنيا تعدل عند اللّه جناح بعوضة ما سقى كافرا منها شربة ماء».

«اگر دنيا نزد خدا به قدر بال پشه‏اى ارزش داشت كافر را از آن شربت آبى نمى‏نوشانيد». و فرمود:«الدّنيا سجن المؤمن و جنّة الكافر»

«دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است»

و فرمود:«من أصبح و الدّنيا أكْبَرُ همّه فليس من اللّه في شي‏ء، و ألزم اللّه قلبه أربع خصال: همّا لا ينقطع عنه أبدا، و شغلا لا يتفرّغ منه أبدا، و فقرا لا ينال غناه أبدا، و أملا لا يبلغ منتهاه أبدا».

«هر كه روز را آغاز كند در حالى كه توجّه و فكر او به غير خدا باشد با خدا كارى ندارد [1]، و خدا دل او را به چهار خصلت گرفتار مى‏سازد: غم و اندوهى كه هرگز از او جدا نشود، و شغلى كه هرگز از آن آسوده نگردد، و فقر و نيازى كه هيچگاه به غنا و بى‏نيازى نرسد، و آرزويى كه هرگز به پايان نرسد».

و فرمود:«يا عجبا كلّ العجب للمصدّق بدار الخلود و هو يسعى لدار الغرور».

«سخت در عجبم از آنكه خانه جاويد را باور دارد و براى خانه فريب مى‏كوشد».

و فرمود: «بعد از من دنيايى به شما رو خواهد آورد كه ايمان شما را مى‏خورد همان گونه كه آتش هيزم را مى‏خورد». و فرمود: «فزون خواهى (يا بسيار نمائى به يكديگر) سرگرمتان كرد، فرزند آدم مى‏گويد: مال من مال من، و آيا از مال تو جز آنچه صدقه مى‏دهى و باقى مى‏ماند يا مى‏خورى و از ميان مى‏برى يا مى‏پوشى و كهنه مى‏كنى چيزى عايد تو مى‏شود؟» و فرمود: «خداى تعالى به موسى وحى كرد: هرگز به دوستى دنيا متمايل مشو، كه هيچ گناه كبيره‏اى براى تو از آن بزرگتر نيست».

و فرمود:«حبّ الدّنيا رأس كلّ خطيئة»

«دوستى دنيا منشأ همه گناهان است». و فرمود:«من أحبّ دنياه أضرّ بآخرته و من أحبّ آخرته أضرّ بدنياه فآثروا ما يبقى على ما يفنى»

«هر كه دنيا را دوست دارد به آخرت خود زيان مى‏زند و هر كه آخرت را دوست دارد به دنياى خويش زيان مى‏زند، پس آنچه را باقى است بر آنچه فانى است ترجيح دهيد».

روزى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بر مزبله‏اى مى‏گذشت، در آنجا ايستاد و فرمود:

«بيائيد و دنياى خود را ببينيد» آنگاه پاره‏اى لباس فرسوده و استخوانى پوسيده برداشت و فرمود: «اين است دنيا».

و فرمود:«انّ اللّه لم يخلق خلقا أبغض إليه من الدّنيا، و انّه لم ينظر إليها منذ خلقها».

«خداوند مخلوقى كه نزد او مبغوضتر از دنيا باشد نيافريده، و [از بس آن را دشمن دارد] از هنگام آفرينش بر آن نظر نيفكنده».

و فرمود:«الدّنيا دار من لا دار له و مال من لا مال له، و لها يجمع من لا عقل له، و عليها يعادى من لا علم عنده، و عليها يحسد من لا فقه له، و لها يسعى من لا يقين له».

«دنيا خانه كسى است كه خانه ندارد و مال كسى است كه مالى ندارد، و كسى براى دنيا مال جمع مى‏كند كه عقل ندارد، و كسى به جهت آن دشمنى مى‏كند كه دانش ندارد، و كسى بر آن حسد مى‏برد كه فهم و بصيرت ندارد، و كسى براى آن مى‏كوشد كه يقين ندارد».

علم‏اخلاق‏اسلامى ج : 3  ص :  39

و فرمود: «هنگامى كه آدم از بهشت به زمين فرود آمد، به او گفت: بساز براى ويران شدن، و توليد نسل كن براى مردن». و فرمود: «در روز قيامت مردمى را مى‏آورند كه اعمالشان مانند كوههاى تهامه است، پس امر الهى مى‏رسد كه آنان را به جهنّم افكنند»، بعضى پرسيدند يا رسول اللّه آيا اين‏ها اهل نماز بودند؟ فرمود:

«آرى اهل نماز و روزه بودند و پاره‏اى از شبها بيدار بودند، و ليكن هر گاه چيزى از دنيا بر آنها عرضه مى‏شد خود را بر آن مى‏افكندند».

و فرمود:«هل منكم من يريد أنّ يذهب اللّه عنه العمى و يجعله بصيرا؟ ألا إنّه من رغب في الدّنيا و طال فيها أمله أعمى اللّه قلبه على قدر ذلك، و من زهد في الدّنيا و قصر أمله أعطاه اللّه علما بغير تعلّم و هدى بغير هداية».

«آيا در ميان شما كسى هست كه مى‏خواهد خدا كورى او را بر طرف كند و او را بينا گرداند؟ آگاه باشيد كه هر كه به دنيا مايل شود و آرزويش در دنيا دراز باشد خداوند به هر قدر كه ميل او به دنيا بيشتر شود دلش را كور مى‏كند (مى‏ميراند)، و كسى كه به دنيا بى‏ميل باشد و آرزوى خود را كوتاه كند خداوند به او علم بدون تعلّم و هدايت بدون راهنمائى [ديگرى‏] عطا خواهد كرد».

و فرمود:«فو اللّه ما الفقر أخشى عليكم، و لكنّى أخشى عليكم أن تبسط عليكم الدّنيا كما بسطت على من كان قبلكم، فتنافسوها كما تنافسوها، و تهلككم كما أهلكتهم».

«به خدا من بر شما از فقر نمى‏ترسم بلكه مى‏ترسم كه دنيا براى شما گسترده شود و به شما رو آورد همچنانكه به كسانى كه پيش از شما بودند رو آورد، و به آن رغبت نمائيد و بر سر آن مسابقه دهيد همچنانكه آنان چنين كردند، و شما را مانند آنان هلاك كند».

و فرمود: «بيشترين چيزى كه بر شما مى‏ترسم بركاتى است كه خداوند براى شما از زمين بيرون مى‏آورد»، پرسيدند بركات زمين چيست؟ فرمود:«زهرة الدّنيا»

                         علم‏اخلاق‏اسلامى ج : 3  ص :  40

«آنچه رونق دنياست (زيورها و تجمّلهاى آن)».

و فرمود:«دعوا الدّنيا لأهلها، من أخذ من الدّنيا فوق ما يكفيه فقد أخذ حتفه و هو لا يشعر».

«دنيا را به اهل آن واگذاريد، هر كه از دنيا بيش از نياز خود بگيرد هلاك خويش را گرفته و نمى‏داند».

/ 0 نظر / 20 بازدید